Eerste Generatie #5 - De kracht van onwetendheid

Ken je dat gevoel, wanneer je iemand van een hoge functie moet aanspreken en je je ineens super bewust wordt van je eigen positie? Je krijgt ineens de drang om alles perfect uit te leggen, waardoor de druk bijna verlammend werkt. Het interessante is dat soms juist onwetendheid een kracht kan zijn. Door niet precies te weten wie je voor je hebt, kun je op een natuurlijke, ontspannen manier het gesprek ingaan – en dat kan verrassend goed uitpakken.

Ik merkte dit onlangs toen ik een bijeenkomst organiseerde met als doel collega’s te werven voor projecten als nevenactiviteit. Het evenement was ingericht als een soort carrousel, waarbij mensen langs verschillende stands konden lopen en wij hun konden enthousiasmeren om zich in te schrijven. Nu moet ik zeggen, ik vind zulke situaties altijd best spannend. Niet alleen moet je presenteren, maar je moet mensen ook overtuigen. En dat laatste, daar ligt de uitdaging. Zeker als je iemand voor je krijgt waarvan je denkt: "O nee, die is te hoog in functie, daar moet ik het extra goed aan uitleggen."

Dus daar sta ik, bij mijn stand, terwijl er een mannelijke collega naar me toe komt. Hij stelt zich voor, en zijn naam klinkt vaag bekend, maar ik kan hem niet helemaal plaatsen. Omdat ik geen idee had wie hij precies was, gaf ik mijn presentatie zonder enige druk. We hadden een leuk, ontspannen gesprek, en het project dat ik voorstelde, sprak hem aan. Hij wilde graag betrokken blijven, ondanks zijn volle agenda. Toen we later de inschrijflink hadden gefixt, verlieten we beiden lachend het gesprek.

Het voelde als een leuke kennismaking, maar ik bleef toch nieuwsgierig wie hij precies was. Na wat zoeken op LinkedIn kwam ik er achter dat hij een behoorlijk hoge functie binnen het bedrijf heeft. Daar stond ik, als junior, zonder enige spanning mijn verhaal te doen aan een senior manager – en hij was enthousiast! Had ik geweten wie hij was, dan had ik mezelf waarschijnlijk onder druk gezet en was het gesprek heel anders verlopen. Maar juist door die onwetendheid kon ik zonder remmingen presenteren.

Wat ik leerde? Het maakt uiteindelijk niet uit wat voor functie iemand heeft, want we zijn allemaal mensen. Die directeur of manager wil ook gewoon een goed gesprek en wil net zo goed overtuigd worden van iets waar jij gepassioneerd over bent. Door onwetendheid kon ik mijn brein even "foppen" door het geen reden te geven om onzeker te zijn, wat me de vrijheid gaf om het beste van mezelf te laten zien.

Conclusie

De kracht van onwetendheid is dat het je bevrijdt van de vooroordelen en onzekerheden die je vaak zelf creëert. Wanneer we geen idee hebben wie iemand precies is of wat hun positie is, behandelen we elkaar gelijk. We staan meer ontspannen in een gesprek en kunnen onszelf zijn. Het kan zelfs zorgen voor betere resultaten, omdat we niet proberen te overcompenseren uit angst dat we niet goed genoeg zijn.

Volgende keer dat je in een soortgelijke situatie zit, probeer dan die druk los te laten. Zie de persoon voor je als iemand die net zo nieuwsgierig is naar jouw ideeën als jij naar die van hen. Misschien schuilt er meer kracht in onwetendheid dan je denkt.

In ‘Eerste Generatie’ deel ik mijn lessen over zelfontwikkeling, carriere, en meer – zonder dat handige duwtje van een goed geplaatst familielid.

Kortom: hoe je zonder meegeleverd kompas tóch de juiste koers vindt.

Meer lezen? Abonneren is gratis en kan hier. Dan ontvang je wekelijks een nieuwsbrief in je inbox.